یاد باران

پاييز مي آيد

sarzamiiiiin — Fri, 29 Aug 2008 20:48:18 GMT

گرماي تابستان ديگر نفس را به شمارش نمي اندازد. شهريور به آخر رسيده است وتا همين يكي دو روز ديگر پاييز سایه خود را به روي تمام شهر پهن مي كند. از همين حالا درختان چشم روي چشم گذاشته اند و به خوابي رفته اند كه حتما پر از بوي انتظار رسيدن، دوباره دميدن و بهاري بودن است. برگ هاي زرد ميهمان ناخوانده تمام پياده روها شده اند . پاييز همين پشت ديوار خوابيده است تا تو در را باز كني و يكباره وجودت مملو از رنگ باران و ابرهاي پاييزي شكل شود

دوباره همه چيز شروع مي شود. دل دل زدن هاي كودكانه و در قاب پنجره تا شايد نم نم باران هاي پاييزي گونه هايت را متورم كند. بالاخره اين هم براي خود نوعي نيايش است. پاييز وقتي مي آيد همه چيز باخود مي آورد. خاطرات گذشته را در جلوي چشمانت ستاره مي زند و حرف و حديث هاي كودكانه را در وجودت زنده مي كند تا اين گونه شود كه تو براي لحظه اي هم كه شده خيز برداري و ميان خودت و آدميت گنده ات تنها يك بشارت كوچك را به شهادت بگيري . اين همه تنها براي اين است كه فقط ثانيه اي كوچك شده اي، درست به اندازه قد كودكي كه هنوز عاشقانه ستاره هاي آسمان را مي شماردو به تمام آدم هاي شهر سلامي بي ريا تعارف مي كند. پاييز مي آيد تا تو به ياد آوري كه زنده اي؛ زندگي مي كني اما هنوز نمي تواني خوب سخن بگويي چه اين ميوه ممنوعه بر تن هيچ درختي، نه تنها در پاييز بلكه در بهار هم نمي رويد. منتهي پاييز فردا يا شايد هم پس فردا بيايد تا با تو قسمت كند تمام حس غريب تنهايي اش را، آن هم در شهري كه به راستي عصا از كور مي دزدند..........................................

متولدش هستم اما به اين خاطر نيست كه دوستش دارم
به خاطر نام زيبايش كه آرامشم ميدهد..............................

آمدی جانم به قربانت ولی...

sarzamiiiiin — Thu, 19 Jun 2008 16:45:38 GMT

سلام به همه دوستای نازم

من به زودی برمی گردم پیشتون

خیلی دلم واسه همتون تنگه.....

خنده و گریه

sarzamiiiiin — Fri, 19 Oct 2007 20:43:18 GMT

وقتی شادی آهسته بخند مبادا که غم بیدار شود.

وقتی غمگینی آهسته گریه کن نکند که شادی نا امید شود

لطفا بگید این جمله قشنگو کی گفته

این جمله چقدر باره معنایی داره؟؟!!!!

دخترک عشق فروش

sarzamiiiiin — Tue, 09 Oct 2007 19:44:18 GMT

هوا كه اينجوري لباساشو عوض ميكنه منو ياد يه چيزي ميندازه

داستانه معروفه دخترك كبريت فروشو كه همتون بلدين

همون دختري كه وقتي تو اون شبه سرده كريسمس كسي ازش كبريت نخريد و جراته خونه رفتنم نداشت با اون همه سرما كه وجود پاك و كوچيكشو در بر گرفته بود اون همه مناظره زيبا رو فقط با روشن كردنه يه چوبه كبريت جلوي چشمايه سرما زدش مياورد و با اون همه صحنه زيبا كه تو ذهنش پرورش داد كم كم يخ زد و مرد

دخترك كبريت فروش با روشن كردنه چند تا چوب كبريت دنياشو گرم كرد يخ دلشو باز كرد و مرگشو راحت

اما من فكر مي كنم ما آدماي امروزي واسه رسيدن به همچين چيزي يه جنگل رو هم بسوزونيم كم باشه

شايد روزي برسه كه منم بتونم یخ دلم رو با روشن كردن چند تا چوبه كبريت بازشون كنم

من دلم به آبه نامردمي ها منجمد شده است كسي كبريت نداره؟ همشو مي خرم

پرستوی مهاجر

sarzamiiiiin — Sat, 29 Sep 2007 13:39:18 GMT

پرستوها دارن كم كم آماده ميشن

دارن بساطشونو جمع ميكنن

آخه هوا كم كم داره به فكر مي اندازتشون

دارن آماده ميشن كه برن

يه جاي خيلي دور از اينجا

پرستوهاي مهاجر

عزم رفتن مي كنن

اما

كاش ميشد منم يه پارتي پيدا كنم بهشون بگه منم ببرن با خودشون

آخه خيلي دلم گرفته از اين سرزمين

از مردمش كه تو خودشون غرق شدنو فقط تو فكر قفسن

آخه چرا؟

چرا همشون مي خوان زندوني باشن

چرا ياد نمي گيرن از پرستو كه نميمونه تو قفس

تو جايي كه دلش مي گيره

كاش منم حالا كه آدمم اما مثه پرستو بودم آخه تحمله يه جا تو چارديواري رو ندارم

کاش مثه اون هجرت مي كردم از هر چي بدي و نامردي و زندانه

مثله

پرستوي مهاجر

یادت مرا فراموش

sarzamiiiiin — Fri, 14 Sep 2007 14:05:18 GMT

شقایق ، بر گلبرگت ، قصه ای بود از عشق

اشک چشمم رنگ گلبرگ تورو دزدید که تو بی رنگ شدی

یادگار روزای عاشقی بودی برا من

که حالا سنگ شدی گل بی رنگ شدی

شاهد سوز دل تنگ شدی

منو تو عاشقونه ،یه روز تو باغ خورشید

به همدیگه رسیدیم، نگات نگامو دزدید

میون باغ خورشید ،یه عهد تازه بستیم

که مال هم بمونیم واسش جناغ شکستیم

گفتی اگه بگیرم، یاد من از دلم رفت

یادم تو را فراموش ،یادم تو را فراموش

گفتم که شعله ی عشق

حتی اگه بمیرم

در من نمیشه خاموش

قدم زدیم ،دویدیم

به دشت گل رسیدیم

به دشت پر شقایق

شقایقهای معصوم

یه شاخه ایشو چیدیدم

با غنچه ی شقایق

برام نگینی ساختی

وقتی بهم سپردیش

گفتی که شرطو باختی

گفتم که این شقایق رو قلبمه همیشه

حتی اگه بمیرم ازم جدا نمیشه

گفتم که این شقایق رو قلبمه همیشه

حتی اگه بمیرم ازم جدا نمیشه

گذشت روزای روشن ببین چی شد زمونه

ببین که بی کسیها سر میکنن تو خونه

عزیز خونه بودی دوریمو بونه بودی

وقتی بهت رسیدم دیدم روانه بودی

راستی درست می گفتی یادت مرا فراموش

وقتی که عشقی تازه رفتی گرفتی آغوش

یادت مرا فراموش یادت مرا فراموش

یادت نرفته از دل یادت مرا فراموش

یادت مرا فراموش یادت نرفته از دل

sarzamiiiiin — Thu, 06 Sep 2007 20:14:47 GMT

ای ماه مهربان از خدا دارمت

چه زودتر آمدی و چه زود قصد رفتن خواهی کرد میدانم

نمی شود کمی بیشتر عطرت را در نزدم به یادگار بگذاری؟

نمی شود کمی بیشتردرهای رحمت الهی را باز نگهداری؟

چه قدر با شکوه آمدی

با تو ام

با تو که عزیزترینی

با تو که لحظاتت ناب ناب است

با تو که امسال هر لحظه ات برایم خاطره های جاویدان است

با تو که هر نفسم را تسبیح اله قرار دادی

با تو که هر سعیم را دو چندان نمودی

با تو که زیبا هستی، زیبا

چه حیف که قدر تو را نخواهم شناخت

چه حیف ...

ولی تو می آیی و دوباره بساط مهمانی خدا را به راه خواهی انداخت

من را دوباره مهمان خواهی کرد؟

می دانی که دلم تا سال دیگر برایت پر می کشد

نمی دانم با غم دوریت بعد از رفتنت چه کنم.

می دانی که آرزویم از ابتدای ماه چه خواهد بود

می دانی چه در دلم می گذرد

نمی خواهی دستم را از مهر و رحمتت لبریز کنی؟

می دانم دستم را تهی نخواهی گذارد

سلام ای نگین ماه های خداوند، سلام

دوستان اگه وقت کردین دعای استقبال از ماه مبارک رمضان رو بخونید

sarzamiiiiin — Mon, 03 Sep 2007 19:01:12 GMT

بين خودمان بماند داشتم به تو فکر ميکردم

به تو و نشانهای ساده برای اثبات علاقه !

راستی همين نشانهای ساده ی روزمره برای اثبات علاقه کافی

نيست ؟

ولی ميدانم : به هيچ نشانه ای نمی شود اعتماد کرد !

اکنون میتوانم مثل پسرکی هفت ساله بنويسم : آب

و غرق شوم بی آنکه دست و پائی بزنم .

می توانم بنويسم : درخت

و سبز شوم بدون هيچ درنگی .

می توانم تو را بنويسم

و بعد به آرامی ببوسمت بی آنکه کسی ببيند .

می توانم بنويسم : مرگ

و بميرم !

به همين سادگی .

تنها ترین

sarzamiiiiin — Mon, 03 Sep 2007 18:55:24 GMT

خدايا شاهد تنهايی ام باش

بين غم ها تنها ناجی ام باش

پر پرواز من ديريست بسته

تو بگشا و در آزادی ام باش

اسير موج های تند خشمم

تو آرام دل دريايی ام باش

دل خسته خريداری نداره

تو خواهان صفای ذاتی ام باش

در اين آشفته بازار محبت

تو تنها شاهد ارزانی هم باش

به باغ همسفران

sarzamiiiiin — Fri, 31 Aug 2007 12:23:18 GMT

صدا کن مرا
صدای تو خوب است
صدای تو سبزینه آن گیاه عجیبی است
که در انتهای صمیمیت حزن می روید
در ابعاد این عصر خاموش
من از طعم تصنیف درمتن ادرک یک کوچه تنهاترم
بیا تابرایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است
و تنهایی من شبیخون حجم ترا پیش بینی نمی کرد
و خاصیت عشق این است
کسی نیست
بیا زندگی را بدزدیم آن وقت
میان دو دیدار قسمت کنیم
بیا با هم از حالت سنگ چیزی بفهمیم
بیا زودتر چیزها را ببینیم
ببین عقربک های فواره در صفحه ساعت حوض
زمان را به گردی بدل می کنند
بیا آب شو مثل یک واژه در سطر خاموشی ام
بیا ذوب کن در کف دست من جرم نورانی عشق را
مرا گرم کن
و یک بار هم در بیابان کاشان هوا ابر شد
و باران تندی گرفت
و سردم شد آن وقت در پشت یک سنگ
اجاق شقایق مرا گرم کرد
در این کوچه هایی که تاریک هستند
من از حاصل ضرب تردید و کبریت می ترسم
من از سطح سیمانی قرن می ترسم
بیا تا نترسم من از شهرهایی که خک سیاشان چراگاه جرثقیل است
مرا باز کن مثل یک در به روی هبوط گلابی در این عصر معراج پولاد
مرا خواب کن زیر یک شاخه دور از شب اصطکک فلزات
اگر کاشف معدن صبح آمد صدا کن مرا
و من در طلوع گل یاسی از پشت انگشت های تو بیدار خواهم شد
و آن وقت
حکایت کن از بمبهایی که من خواب بودم و افتاد
حکایت کن از گونه هایی که من خواب بودم و تر شد
بگو چند مرغابی از روی دریا پریدند
در آن گیر و داری که چرخ زره پوش از روی رویای کودک گذر داشت
قناری نخ زرد آواز خود را به پای چه احساس آسایشی بست
بگو در بنادر چه اجناس معصومی از راه وارد شد
چه علمی به موسیقی مثبت بوی باروت پی برد
چه ادرکی از طعم مجهول نان در مذاق رسالت تراوید
و آن وقت من مثل ایمانی از تابش استوا گرم
ترا در سر آغاز یک باغ خواهم نشانید