یادت مرا فراموش

شقایق ، بر گلبرگت ، قصه ای بود از عشق

اشک چشمم رنگ گلبرگ تورو دزدید که تو بی رنگ شدی

یادگار روزای عاشقی بودی برا من

که حالا سنگ شدی گل بی رنگ شدی

شاهد سوز دل تنگ شدی

 

منو تو عاشقونه ،یه روز تو باغ خورشید

به همدیگه رسیدیم، نگات نگامو دزدید

میون باغ خورشید ،یه عهد تازه بستیم

که مال هم بمونیم واسش جناغ شکستیم

گفتی اگه بگیرم، یاد من از دلم رفت

یادم تو را فراموش ،یادم تو را فراموش

گفتم که شعله ی عشق

 حتی اگه بمیرم

 در من نمیشه خاموش

قدم زدیم ،دویدیم

به دشت گل رسیدیم

به دشت پر شقایق

شقایقهای معصوم

یه شاخه ایشو چیدیدم

با غنچه ی شقایق

برام نگینی ساختی

وقتی بهم سپردیش

گفتی که شرطو باختی

گفتم که این شقایق رو قلبمه همیشه

حتی اگه بمیرم ازم جدا نمیشه

گفتم که این شقایق رو قلبمه همیشه

حتی اگه بمیرم ازم جدا نمیشه

گذشت روزای روشن ببین چی شد زمونه

ببین که بی کسیها سر میکنن تو خونه

عزیز خونه بودی دوریمو بونه بودی

وقتی بهت رسیدم دیدم روانه بودی

راستی درست می گفتی یادت مرا فراموش

 وقتی که عشقی تازه رفتی گرفتی آغوش

یادت مرا فراموش یادت مرا فراموش

یادت نرفته از دل یادت مرا فراموش

یادت نرفته از دل یادت مرا فراموش

 

 

یادت مرا فراموش یادت نرفته از دل

|+|